W Akademii zaprojektowałam dom dla mojej rodziny – na wąskiej, długiej działce pod Białymstokiem, z lasem i strumykiem, otoczonej naturą. W takim miejscu nie miał prawa powstać inny dom niż pasywny.
Linia zabudowy wypadała 14 metrów od drogi, a z tyłu działki jest las, więc dom parterowy się nie zmieścił. Powstały dwie bryły: garaż z płaskim dachem i zwarta część mieszkalna z dachem dwuspadowym i poddaszem. Na parterze biuro – oboje pracujemy z domu – oraz kuchnia i salon otwarte na las i na południe, na poddaszu cztery pokoje. Mimo niewielkiego metrażu w PHPP osiągnęłam około 14,5 kWh/(m²•rok).
Najważniejszym doświadczeniem było jednak to, co przyszło po projekcie: rozpoczęcie budowy. To była najlepsza możliwa lekcja – od strony projektowej, wykonawczej, budżetowej i emocjonalnej. Dom stoi na płycie fundamentowej z ogrzewaniem, ma 35 cm izolacji, okna do budynków pasywnych i gruntową pompę ciepła. Dziś jest w stanie surowym zamkniętym i trwają prace instalacyjne, a przed nami test szczelności – z celem certyfikacji.
Dzięki temu dziś rozmawiam z klientami nie tylko jako architektka, ale również jako inwestorka, która przechodzi tę samą drogę. Pokazuję im rozwiązania „na żywo”, zapraszam na budowę, tłumaczę proces i konsekwencje decyzji. To doświadczenie bardzo mocno buduje zaufanie i daje klientom poczucie, że są w dobrych rękach.