Ewelina Karwicka
Architektka, która od lat pracuje w Hiszpanii i wierzy, że wszyscy ludzie powinni mieszkać w komfortowych i zdrowych warunkach. Projektuje z myślą o standardzie pasywnym także tam, gdzie wydaje się to najtrudniejsze – w ciasnej, historycznej zabudowie.
pracownia projektowa Ewelina Karwicka Interior Design
Katalonia
ukończyła:
Akademię Budownictwa Zeroemisyjnego
klilka słów O MNIE
Pochodzę spod Wrocławia, a od 2013 roku mieszkam i pracuję w Hiszpanii – najpierw w Madrycie, a od 2020 roku w Katalonii. Pracuję w firmie, która projektuje, produkuje i montuje prefabrykowane elementy żelbetowe dla domów i hal produkcyjnych.
Widzimy, jak rośnie zapotrzebowanie na ściany ocieplone – zaprojektowaliśmy m.in. panel ścienny o współczynniku U = 0,11 W/(m²K) dla budynków apartamentowych w Andorze.
Jestem też wolontariuszką Czerwonego Krzyża w zespole ochrony środowiska.
Przy audytach energetycznych widzę z bliska, w jakich warunkach mieszkają ludzie – i że to problem tego, jak budynki są projektowane, a potem budowane.
Renowacja kamienicy
w Vic – Katalonia
Renowacja wąskiej kamienicy w zabytkowym centrum Vic w Katalonii do standardu EnerPHit. Izolacja od wewnątrz z wywinięciem na stropy, nowa stolarka, ocieplony dach, wentylacja z odzyskiem ciepła, aerotermia i fotowoltaika – przy zachowaniu chronionej elewacji. Zapotrzebowanie na ciepło w PHPP: 19 kWh/(m²•rok) wobec około 460 kWh/(m²•rok) w stanie istniejącym.
NAJWIĘKSZE WYZWANIE TEGO PROJEKTU
Największym wyzwaniem był brak miejsca – na izolację i na kanały wentylacyjne – w wąskim domu o niskich kondygnacjach i z oknami usytuowanymi tuż przy stropach.
Docieplenie od wewnątrz wymagało starannego zaprojektowania detali na styku ścian i stropów. Sprawdzałam w PHPP kolejne warianty – materiały, grubości izolacji, typy ram i szyb – aż doszłam do rozwiązania, które spełnia standard.
Przed Akademią
Chciałam mieć narzędzia, które pozwolą zmierzyć się z tym problemem w praktyce: pokazać w liczbach, że nawet stary, ciasny budynek może stać się zdrowym i komfortowym domem.
Postanowiłam sprawdzić to na projekcie, który był dla mnie najbardziej osobisty – kamienicy, którą rozważam kupić.
Projekt przełomowy
W Akademii zajęłam się renowacją wąskiej, trzykondygnacyjnej kamienicy z poddaszem w centrum Vic, w strefie ochrony konserwatorskiej. Elewacji nie wolno wysunąć poza lico, a uliczka ma zaledwie cztery–pięć metrów szerokości. Atutem był segment środkowy w zwartej zabudowie, orientacja na południe i niewielka powierzchnia dachu. Celem był standard EnerPHit – dla tej strefy klimatycznej Hiszpanii to około 20 kWh/(m²•rok).
Budynek w stanie istniejącym potrzebuje około 460 kWh/(m²•rok). Ponieważ elewacji nie można docieplić od zewnątrz, zaprojektowałam izolację od wewnątrz – 20 cm wełny mineralnej z płytą gipsowo-kartonową – z wywinięciem izolacji na stropy na długości około metra, aby ograniczyć mostki cieplne. Wydzieliłam ocieploną klatkę schodową i strefę ciepłą od garażu na parterze, wymieniłam stolarkę i dach, zmieniłam bieg schodów, a układ zaprojektowałam jako odwrócony: sypialnie na pierwszym piętrze, kuchnia z salonem wyżej, bliżej światła, a na poddaszu biuro i sypialnia.
Ogrzewanie i chłodzenie zapewniają aerotermia z ogrzewaniem podłogowym, wentylacja z odzyskiem ciepła, fotowoltaika, zacienienie okien południowych i dodatkowe chłodzenie poddasza. Kanały wentylacyjne poprowadziłam z pomieszczenia technicznego szachtem i w obniżonym suficie przedpokoju.
Efekt w PHPP: 19 kWh/(m²•rok) – ponad dwadzieścia razy mniej niż w stanie istniejącym i w granicach standardu EnerPHit dla tej lokalizacji.
Co zmieniło się po tym projekcie
Ten projekt dał mi pewność techniczną i znajomość detali. Standard pasywny umiem dziś wytłumaczyć – inwestorowi, wykonawcy i każdemu, kto pyta, dlaczego warto.
PHPP jest dla mnie narzędziem, które przyspiesza pracę: gdy mam ustawione detale, grubości i materiały, decyzje projektowe zapadają szybko i są sprawdzone w liczbach – od wyboru ramy okiennej po rezygnację z okna na elewacji północnej.
Jak pracuję dziś
Analizuję budynek w PHPP już na etapie wstępnej koncepcji – zanim powstaną szczegółowe rysunki. Wiem, gdzie poprowadzić wentylację, jak przeprowadzić izolację i jak ograniczyć mostki cieplne, zanim decyzje staną się kosztowne do zmiany.
Kolejnym krokiem jest dla mnie sprawdzenie wariantu, w którym zostaje tylko chroniona elewacja, a reszta budynku powstaje z prefabrykowanych elementów, które projektujemy w mojej firmie.
Dlaczego pasywnie?
Bo chciałabym, żeby wszyscy ludzie mieszkali w komfortowych i zdrowych warunkach. Uważam, że standard pasywny powinien stać się normą, a wszystkie mieszkania i budynki powinny być tak projektowane. Efektem jest stabilna temperatura przez cały rok, niskie rachunki i komfort o każdej porze roku – także w Katalonii, gdzie lata są bardzo gorące, a zimy potrafią być zimne i wilgotne.
partnerzy medialni, którzy zaufali nam w poprzednich edycjach:
znajdź swojego architekta
napisz do niego i realizuj swoje marzenia...
Baza Architektów to zestawienie osób, które ukończyły programy Akademii Budownictwa ZEROemisyjnego i Pasywnego M2.
Obecność w Bazie potwierdza udział w programie i zdobytą u nas wiedzę o projektowaniu budynków pasywnych i zeroemisyjnych. Nie jest jednak certyfikatem ani gwarancją jakości usług konkretnej pracowni. Opisy, zdjęcia i dane kontaktowe przygotowujemy razem z architektkami i architektami i dbamy o ich rzetelność, ale część informacji może się z czasem zmienić. Wybór projektanta, zakres współpracy, wycena i umowa to sprawa między Tobą a pracownią. Pasywny M2 nie jest stroną tej umowy i nie odpowiada za jej przebieg ani efekty.
Zachęcamy do rozmowy z kilkoma osobami, obejrzenia ich realizacji i wyboru kogoś, z kim dobrze Ci się współpracuje.
Masz pytania o Bazę albo chcesz zgłosić nieaktualne dane? Napisz do nas.
Napisz do nas – chętnie pomożemy podjąć najlepszą decyzję.© 2025 Akademia Budownictwa Zeroemisyjnego. Wszelkie prawa zastrzeżone.
[Regulamin] | [Polityka prywatności]