Hubert Wolański
Jestem architektem z Zawiercia, z Jury Krakowsko-Częstochowskiej. Projektowanie budynków zeroenergetycznych traktuję jako naturalny kierunek rozwoju mojego zawodu – nie modę, ale konieczność. Mój pierwszy budynek pasywny był dla mnie przełomem: momentem, w którym do kreowania formy dołączyło świadome zarządzanie energią, światłem
i przyszłymi kosztami użytkowania.
Zawiercie
ukończył:
Akademię Budownictwa Zeroemisyjnego
kilka słów O MNIE
Prowadzę praktykę architektoniczną w województwie śląskim. Przez lata rozwijałem się klasyczną ścieżką zawodową – studia, doświadczenie projektowe, uprawnienia budowlane. Chciałem dołożyć do niej jeszcze jeden element: głęboką, techniczną wiedzę o energetyce budynków.
Świadomość inwestorów w moim regionie stopniowo rośnie. Coraz częściej słyszę: „Chcemy płacić niższe rachunki”, „Chcemy dom tani w utrzymaniu”. Nie zawsze pada hasło „budynek pasywny”, ale potrzeba jest jasna – komfort i przewidywalność kosztów. Wiedziałem, że chcę być gotowy na ten kierunek zmian, zanim stanie się on obowiązkiem.
Dlatego zdecydowałem się wejść w temat budownictwa pasywnego i zeroenergetycznego. To był dla mnie kolejny etap rozwoju – krok w stronę projektowania przyszłościowego, świadomego i odpowiedzialnego.
projekt FUN HOUSE
„Fun House” to budynek mieszkalny dwulokalowy, w którym jedno mieszkanie znajduje się na parterze, a drugie na piętrze – oba jednopoziomowe, z dostępem przez wspólną klatkę schodową. Każde mieszkanie ma około 90 m² powierzchni użytkowej.
Projekt powstał na narożnej działce i został świadomie ukształtowany pod kątem maksymalnego wykorzystania elewacji południowej. Wspólna pompa ciepła zasila oba lokale, natomiast każde mieszkanie posiada własną wentylację mechaniczną z odzyskiem ciepła. Przeprojektowanie tarasu i układu pomieszczeń pozwoliło osiągnąć standard pasywny bez kompromisów funkcjonalnych.
NAJWIĘKSZE WYZWANIE TEGO PROJEKTU
Największym wyzwaniem było przeprojektowanie układu funkcjonalnego tak, aby zapewnić taras dla mieszkania na piętrze bez negatywnego wpływu na zyski słoneczne mieszkania na parterze.
Zmieniłem pierwotny, symetryczny układ pomieszczeń, aby zwiększyć powierzchnię okien południowych i wyeliminować niekorzystne zacienienie w okresie zimowym.
Przed Akademią
Przed rozpoczęciem pracy nad pierwszym budynkiem zeroenergetycznym projektowałem w sposób tradycyjny – zgodnie z przepisami i dobrymi praktykami. Dbałem o funkcjonalność, estetykę, proporcje i komfort użytkowy.
Chciałem jednak pójść dalej – wiedzieć, jak każda decyzja wpływa na bilans energetyczny: jakie zyski słoneczne daje dany wariant i jak taras czy uskok ściany zacieniają okna zimą.
Szukałem metody, która pozwoli to policzyć – i powiedzieć inwestorowi na liczbach, jak bardzo energooszczędny jest projekt i co zmienić, aby osiągnął standard pasywny.
Projekt przełomowy
Moim projektem przełomowym był budynek mieszkalny dwulokalowy „Fun House” w Mysłowicach.
Od początku był to realny temat dla inwestorki, ale równocześnie stał się dla mnie przestrzenią do wdrożenia projektowania w standardzie pasywnym.
To przy tym projekcie przeprowadziłem pełną analizę orientacji budynku, zysków słonecznych, zacienienia od sąsiednich obiektów i wpływu detali architektonicznych na bilans energetyczny. Osiągnięcie wyniku poniżej 15 kWh/(m²•rok) było dla mnie ogromnym przełomem – potwierdzeniem, że projektuję w standardzie pasywnym w sposób kontrolowany i przewidywalny.
Co zmieniło się po tym projekcie
Po zaprojektowaniu pierwszego budynku pasywnego zupełnie inaczej patrzę na projektowanie. Dziś analizuję koncepcję już pod kątem energetycznym: sprawdzam, czy uskoki bryły nie zacieniają okien i jak w pełni wykorzystuję stronę południową.
Nawet jeśli projekt nie ma być budynkiem pasywnym, wprowadzam rozwiązania, które poprawiają jego efektywność. Rozmawiając z inwestorami, w prosty sposób wyjaśniam, dlaczego pewne decyzje projektowe mają znaczenie w perspektywie 20–30 lat.
To był moment, od którego każdy projekt planuję z myślą o kolejnych dekadach.
Jak pracuję dziś
Dziś projektuję ze świadomością techniczną i energetyczną. Myślę o budynku jako o systemie – gdzie bryła, orientacja, przeszklenia, instalacje i detale konstrukcyjne współpracują ze sobą.
Rozmawiam z inwestorami o przyszłych kosztach użytkowania i stabilności energetycznej budynku. Wiem, że rynek energii jest niestabilny, a najlepszą ochroną przed tym jest dobrze zaprojektowany dom.
Nie każdy mój projekt ma pełny standard pasywny, ale każdy projektuję w tym kierunku.
Dlaczego pasywnie?
Bo to przyszłość naszego zawodu. Wiem, że za kilka lat projektowanie budynków energooszczędnych będzie nie opcją, lecz obowiązkiem. Jestem architektem, który rozumie te procesy i projektuje świadomie.
Budownictwo pasywne daje mi poczucie kontroli – wiem, dlaczego budynek działa, jak działa i jakie będzie miał koszty utrzymania.
To ogromna satysfakcja zawodowa i jednocześnie realna wartość dla inwestora.
partnerzy medialni, którzy zaufali nam w poprzednich edycjach:
znajdź swojego architekta
napisz do niego i realizuj swoje marzenia...
Dołożyliśmy wszelkich starań, aby rzetelnie przedstawić potencjał programu ZERO LAB oraz powiązanych z nim materiałów edukacyjnych. Jednak nie możemy zagwarantować, że osiągniesz określony poziom dochodów, korzystając z technik i wiedzy zawartych w programie. Twój sukces zależy od wielu czynników: zaangażowania, konsekwencji, umiejętności oraz czasu i energii, które poświęcisz na wdrażanie strategii. Choć dajemy Ci sprawdzone narzędzia, rezultaty mogą się różnić w zależności od indywidualnych okoliczności. Jesteśmy tu, aby wspierać Cię na każdym kroku – ale nie obiecujemy konkretnych efektów finansowych.
ZERO LAB to program, który daje Ci wiedzę, narzędzia i wsparcie, byś mógł/mogła działać z odwagą i tworzyć realne projekty. Masz pytania? Potrzebujesz doprecyzowania?
Napisz do nas – chętnie pomożemy podjąć najlepszą decyzję.© 2025 Akademia Budownictwa Zeroemisyjnego. Wszelkie prawa zastrzeżone.