Dagmara Dalidowska
Projektuję domy, które są wygodne, komfortowe i policzone.
Wierzę, że dobra architektura to nie intuicja — to świadome decyzje oparte na liczbach, które przekładają się na realny komfort życia.
architekt z Gdańska
ukończyła:
Akademię Budownictwa Zeroemisyjnego
klilka słów O MNIE
Jestem architektką z Gdańska. Już na studiach temat budownictwa pasywnego bardzo mnie interesował, ale wtedy brakowało narzędzi, wiedzy i systemowego podejścia. Projektowałam w technologiach tradycyjnych, podnosząc parametry przegród „ponad warunki techniczne”, ale czułam, że to jeszcze nie jest ten poziom świadomego projektowania, którego szukam.
Przełom nastąpił, gdy trafiłam do Akademii Budownictwa Zeroemisyjnego.
Pierwszy projekt — niewielki dom jednorodzinny — był momentem odkrycia. To właśnie wtedy zrozumiałam, jak ogromną wartością jest możliwość sprawdzenia koncepcji w liczbach i policzenia bilansu energetycznego już na etapie szkicu.
Od tego czasu projektowanie w standardzie pasywnym stało się dla mnie naturalnym kierunkiem rozwoju. Dziś mam za sobą kilka projektów opracowanych w oparciu o PHPP i wiem, że to droga, która daje architektowi realną sprawczość.
osiedle
5 SEGMENTÓW PASYWNYCH
Drugim projektem, który powstał podczas mojego udziału w Akademii, był zespół pięciu budynków jednorodzinnych w zabudowie szeregowej. Działka była wręcz książkowa pod budownictwo pasywne – wjazdy od północy, ogrody i główne przeszklenia od południa. Każdy segment został przeanalizowany pod kątem nasłonecznienia, sąsiedniej zabudowy oraz bilansu energetycznego w PHPP. Do obliczeń przyjęłam najbardziej niekorzystny segment skrajny – jeśli on spełniał standard 15 kWh/(m²·rok), pozostałe miały jeszcze lepszy wynik. Projekt udowodnił mi, że nawet zabudowa szeregowa może bez problemu osiągnąć standard pasywny przy racjonalnych założeniach konstrukcyjnych i technologicznych.
NAJWIĘKSZE WYZWANIE TEGO PROJEKTU
Największym wyzwaniem była lokalizacja garażu w bryle budynku i rozwiązanie związanych z tym mostków termicznych. Wcześniej, projektując pierwszy budynek pasywny, „uciekałam” z garażem poza bryłę, obawiając się komplikacji. Tym razem świadomie zmierzyłam się z tematem i okazało się, że przy odpowiednim podejściu konstrukcyjnym i izolacyjnym można to rozwiązać bez utraty standardu energetycznego. To był moment, w którym poczułam, że naprawdę rozumiem proces.
Przed Akademią
Projektowałam intuicyjnie.
Miałam dobre wyczucie przestrzeni i estetyki, ale brakowało mi narzędzi, które pozwalałyby udowodnić klientom, że pasywność nie jest fanaberią ani luksusem.
Obawiałam się reakcji wykonawców, trudności na budowie i tego, czy uda się pogodzić jakość energetyczną z realnym budżetem inwestora.
Projekt przełomowy
Jednym z kluczowych projektów była zabudowa jednorodzinna szeregowa — pięć segmentów na działce o idealnej, książkowej ekspozycji pod budownictwo pasywne.
Wjazd od północy, ogrody od południa, pełne wykorzystanie nasłonecznienia. Analizie poddany został najbardziej niekorzystny segment skrajny — to on został policzony w PHPP jako pierwszy. Wynik: 15 kWh/(m²·rok).
To był moment ogromnej satysfakcji.
Zobaczyłam, że nawet w zabudowie szeregowej, z garażem w bryle budynku i wyzwaniami mostków termicznych, można zaprojektować budynek spełniający standard pasywny.
Kolejnym projektem jest dom Rafała i Magdy — inwestorów, którzy początkowo nie planowali budynku pasywnego. Przekonały ich argumenty zdrowotne: stała temperatura, świeże, filtrowane powietrze, komfort dla dzieci z alergią.
Początkowo koncepcja była parterowa, ale analiza energetyczna pokazała, że przy tak rozbudowanym programie funkcjonalnym lepszym rozwiązaniem będzie dom z poddaszem użytkowym. Zmiana bryły pozwoliła osiągnąć wymagany bilans.
Ten projekt pokazał mi, że dom pasywny nie musi wyglądać „inaczej”.
Na rzucie to wciąż klasyczny dom jednorodzinny.
Różnica tkwi w decyzjach, które stoją za nim.
Co zmieniło się w mojej pracy?
Dziś projekt zaczynam od analizy działki, ekspozycji, zacieniania i funkcji — ale zawsze równolegle myślę o bilansie energetycznym.
PHPP przestał być dla mnie „trudnym programem”, a stał się narzędziem, które daje swobodę projektowania.
Koncepcje powstają szybciej.
Decyzje są bardziej świadome.
Rozmowy z inwestorami — konkretniejsze.
Projektowanie pasywne przestało być dodatkiem. Stało się standardem.
Dziś pomagam moim klientom projektować domy, które są:
- komfortowe przez cały rok,
- zdrowe dla domowników,
- ekonomiczne w utrzymaniu,
- odporne na zmiany przepisów i cen energii.
Wierzę, że architekt ma realny wpływ na przyszłość budynku — i że warto ten wpływ wykorzystywać świadomie.
Dlaczego pasywnie?
Bo to kierunek na przyszłość.
Projektowanie w standardzie pasywnym daje mi coś, czego wcześniej brakowało — pewność. Pewność, że decyzje dotyczące bryły, przeszkleń czy układu funkcjonalnego mają sens nie tylko estetyczny, ale też energetyczny i ekonomiczny.
Największą wartością jest dla mnie możliwość policzenia budynku w PHPP i sprawdzenia, czy to, co projektuję, rzeczywiście działa.
Nie „wydaje mi się”, że będzie dobrze.
Ja to wiem.
partnerzy medialni, którzy zaufali nam w poprzednich edycjach:
znajdź swojego architekta
napisz do niego i realizuj swoje marzenia...
Dołożyliśmy wszelkich starań, aby rzetelnie przedstawić potencjał programu ZERO LAB oraz powiązanych z nim materiałów edukacyjnych. Jednak nie możemy zagwarantować, że osiągniesz określony poziom dochodów, korzystając z technik i wiedzy zawartych w programie. Twój sukces zależy od wielu czynników: zaangażowania, konsekwencji, umiejętności oraz czasu i energii, które poświęcisz na wdrażanie strategii. Choć dajemy Ci sprawdzone narzędzia, rezultaty mogą się różnić w zależności od indywidualnych okoliczności. Jesteśmy tu, aby wspierać Cię na każdym kroku – ale nie obiecujemy konkretnych efektów finansowych.
ZERO LAB to program, który daje Ci wiedzę, narzędzia i wsparcie, byś mógł/mogła działać z odwagą i tworzyć realne projekty. Masz pytania? Potrzebujesz doprecyzowania?
Napisz do nas – chętnie pomożemy podjąć najlepszą decyzję.© 2025 Akademia Budownictwa Zeroemisyjnego. Wszelkie prawa zastrzeżone.