Drugim projektem, który powstał podczas mojego udziału w Akademii, był zespół pięciu budynków jednorodzinnych w zabudowie szeregowej. Działka była wręcz książkowa pod budownictwo pasywne – wjazdy od północy, ogrody i główne przeszklenia od południa. Każdy segment został przeanalizowany pod kątem nasłonecznienia, sąsiedniej zabudowy oraz bilansu energetycznego w PHPP. Do obliczeń przyjęłam najbardziej niekorzystny segment skrajny – jeśli on spełniał standard 15 kWh/(m²•rok), pozostałe miały jeszcze lepszy wynik.
Segmenty są przeznaczone dla rodzin 2+1 lub 2+2, murowane z silikatów, ocieplone styropianem, na płycie fundamentowej. Podcięcia w bryle zacieniają okna latem, a o ostatecznym wyniku zdecydowały precyzyjne ruchy: poszerzenie kilku otworów okiennych i zamiana okien otwieranych na stałe. Projekt pokazał, że nawet zabudowa szeregowa może bez problemu osiągnąć standard pasywny przy racjonalnych założeniach konstrukcyjnych i technologicznych.